De Dame en de Soldaat

'The Lady and the Grenadier' is een volksliedje uit Dorsetshire, Engeland. Door de eeuwen heen zijn er meerdere versies gaan circuleren waarin de melodie en de woorden wat variëren. Op You Tube zijn diverse vertolkingen te vinden. Ik heb me gewaagd aan de vertaling van een van de versies omdat ik dit lied oefen op de harp.

 'Het meisje en de soldaat'

 Ben ik buiten op een mei-morgen zo mooi,
 zie ik een stelletje stoeiend in ‘t hooi
 De ene een meisje, ik ken er geen knapper;
 de andere een soldaat, meer vrijmoedig dan dapper

 Kuieren en kletsen, kuieren als een paar
 Kuierden zo ver, ze wisten niet naar waar.
 Dus zochten zij een plekje bij een heldere bron,
 bewonderden bloemen en de nachtegaal die zong.

 Hij omarmt het meisje, vleit en zoent haar frivool
 Dan vist hij uit zijn knapzak vlug zijn viool,
 speelt zo’n lief liedje dat het weerklinkt in ‘t struweel
 Het mooi meisje zegt: ‘De nachtegaal klinkt als fluweel.’

 ‘Wel aan, zei de soldaat, ‘Laat je nu maar gaan…’
 ‘Nog een’, zei de schone, ‘dan is ’t gedaan.
 Ik bemin je muziek, hoe jij de snaren zacht bespeelt...
 Hoe de bloemen bloeien, hoe de nachtegaal kweelt!'

 De schone sprak: 'Wil jij nu je ja-woord geven?'
 'Nee', sprak de soldaat, 'nee, nooit van mijn leven!
 Ik trouwde al eerder een vrouw in een ander oord.
 En die vrouw van mij is van een schoonheid, ongehoord!
 

 Ik heb al een vrouw daar, én drie kinderen.
 Twee vrouwen, ’t leger, ’t zal me hinderen!
 Maar het zal zeker voorjaar zijn, áls ik wederkeer
 Ik laat bloemen bloeien en je nachtegaal zingt weer.'


 Vertaling: Het Verhalenrijk, Desirée van Keulen
 Voorgeschiedenis: http://jopiepopie.blogspot.com/…/nightingales-song-1690s-bo…